Odkrycia archeologiczne z Mezopotamii.

Pierwszym odkryciem jakie opiszę są tabliczki odnalezione przez francuskiego konsula Paul'a Emil'a Botta w 19 wieku podczas badań w Chorsabadzie. Pokryte były pismem klinowym czyli pierwszym pismem. składało się ono głownie z symboli i rysunków odciskanych kawałkiem trzciny na glinianych tabliczkach.

Dzięki temu odkryciu ludność zna początki powszechnie używanego rodzaju komunikacji jaką jest pismo oraz można dostrzec jak wielki postęp czyniły następne pokolenia. Dowiadujemy się również z tego odkrycia jak funkcjonowali nasi przodkowie, a to pozwala na dalsze odkrywanie dalekiej przeszłości.

Następnym odkryciem archeologicznym jest Kodeks Hammurabiego. Jest to zbiór praw obowiązujący dawną Mezopotamię i jej mieszkańców. Znaleziony został w 1902 roku w Suzie przez francuskiego archeologa M. Jequier. Spisany był pismem klinowym za czasów panowania króla Hammurabiego. Oparty był na zasadzie odpłacania tym samym potocznie mówiąc „Oko za oko, ząb za ząb”

            Kodeks Hammurabiego jest pierwowzorem wszystkich innych kodeksów. Hammurabi jako pierwszy spisał zasady obowiązujące mieszkańców Mezopotamii


                                        Źródła z których korzystałam:
               1.  http://pl.wikipedia.org/wiki/Pismo_klinowe
               2.  http://pl.wikipedia.org/wiki/Kodeks_Hammurabiego
               3. Lekcja Historii.

Rola cywilizacji Mezopotamii w dziejach ludzkości

Na terenach Mezopotamii narodziła się pierwsza cywilizacja. Miała ona bardzo duże znaczenie w dziejach ludzkości. Zamieszkujące ją ludy (Sumerowie, Akadyjczycy, Asyryjczycy, Amoryci, Huryci, Kasyci, Chaldejczycy)  stworzyły podwaliny struktur administracyjnych późniejszych państw. 

Kultura Mezopotamii promieniowała daleko poza swoje granice (Egipt, Indie, Syria, Azja Mniejsza, Palestyna), a jej osiągnięcia przez wpływ na kulturę klasyczną weszły na stałe do dorobku kultury europejskiej.

Ta najstarsza  cywilizacja świata powstała w dorzeczach wielkich rzek nad Eufratem i Tygrysem. To korzystne położenie między dwiema rzekami, żyzna ziemia i dostatek żywności, spowodowały, że ludzie z koczowniczego trybu życia przestawili się na osiadły. Podstawą ich gospodarki było rolnictwo i hodowla bydła. Wiązała się z tym konieczność rozwoju systemu irygacyjnego, nawadniania terenów upraw,  gdzie wody było zbyt mało.

 Duże skupiska ludzi w jednym miejscu spowodowały konieczność powstania struktury organizacyjnej oraz podziału ról w społeczności. Podzielone były one  na miasta - państwa. Rządzili w nich kapłani z tytułem en lub ensi. Najwyższą władzę miał kapłan-król. Również w rękach kapłanów znajdowała się władza administracyjna, wojskowa i sądownicza. Był to ustrój teokratyczny. Życie codzienne i rozwijająca się gospodarka zmuszały do spisywania dokumentów, rozwinęło się więc pismo klinowe.

Trwały nieustanne tarcia i próby zagarnięcia terenów jednych miast przez  mieszkańców innych miast. Dlatego Cywilizacja Sumerów zapoczątkowała budownictwo miast obronnych otoczonych murami, niekiedy podwójnymi.

Mur obronny

W miastach rozwijało się rzemiosło. Zachowały się

 liczne wyroby rzemiosła artystycznego. Charakterystyczne dla sumeryjskiej sztuki były kompozycje zbliżone do mozaik. Wysoki poziom osiągnęła biżuteria ze złota, wyroby z metalu. 

Biżuteria 
Posążek Gudei, władcy Lagasz
Statuetka byka znaleziona na terenie Uruk pochodząca z ok. 3000 p.n.e., z okresu Dżamdat Nasr

Przykłady wynalazków Mezopotamii, to koło, pismo, system dziesiętny, żuraw, koło garncarskie, zegar słoneczny.

Żuraw

Zegar słoneczny

. Budowano ogromne świątynie, przy nich wznoszono ogromne wieże tzw. Zigguraty. Szczególną czcią otaczali Sumerowie bóstwa płodności. Najważniejszym bóstwem była bogini Isztar.

starobabilońska plakietka przedstawiająca prawdopodobnie boginię Isztar


Mezopotamskie wynalazki i zainicjowane tu procesy — urbanizacja, pismo, dalekosiężny handel, prawodawstwo — miały ogromny wpływ na powstanie i kształt cywilizacji całego Starożytnego Wschodu. Można też twierdzić, że choć niebezpośrednio, na tych fundamentach ukształtowały się klasyczne cywilizacje śródziemnomorskie Grecji i Rzymu, a później — nasza cywilizacja europejska. 

-----------------------------------
Źródła:
http://sciaga.pl/tekst/22987-23-mezopotamia
http://pl.wikipedia.org/wiki/Mezopotamia
http://pl.wikibooks.org/wiki/Historia_powszechna/Mezopotamia_-_wst%C4%99p

Osiągnięcia starożytnego Egiptu

Jak wiadomo, osiągnięcia starożytnego Egiptu są bardzo duże i moim zdaniem interesujące. Zatem dowiedzmy się o nich czegoś więcej.

-Sieć kanałów nawadniająca pola (sieć irygacyjna, system irygacyjny)

Życie w Egipcie było możliwe tylko tam, gdzie sięgały wody rzeki. W związku z tym, ludzie dążyli do powiększenia tego obszaru. Znaleźli rozwiązanie, aby sztucznie nawadniać te regiony, do których wody Nilu nie sięgały, lub tam, gdzie uprawiane rośliny wymagały więcej wilgoci. *
System irygacyjny to system, który kontrolował wylewy Nilu. Dzięki kanałom doprowadzano wodę do tzw. basenów zalewowych otoczonych krawędziami pustyni. Po spłynięciu wód ziemię dzielono między ludzi, którzy przy niej pracowali, czyli chłopów. Część ziemi otrzymywał faraon.
Dzięki dobrze funkcjonującemu systemowi ludzie mieli jak wyżywić swoje rodziny.
Obszar, który był dobrze nawodniony i żyzny, nazywano Żyznym Półksiężycem lub Złotym Rogiem. Ciągnął się on przez Egipt, Palestynę, Syrię i Mezopotamię.  **

***

Żyzny Półksiężyc

-Piramidy
Ogółem biorąc, piramida to budowla w kształcie ostrosłupa. służąca najczęściej za grobowiec władców Egiptu, czyli faraonów. Pierwsze piramidy budowano w formie schodkowej.
Piramidy w Gizie to trzy największe piramidy w Egipcie. Największą z nich jest piramida Cheopsa zbudowana w ok. 2560r. p.n.e. Następne w kolejności są: piramida Chefrena i piramida Mykerinosa. Wokół tych piramid wybudowano jeszcze kilka mniejszych, które miały służyć jako grobowce dla królowych. Obok piramidy Chefrena stoi rzeźba Sfinksa.****
Budowle te miały bogaty wystrój, i jeżeli wierzyć opowiadaniom to było w nich mnóstwo wymyślnych pułapek.
Piramidy miały być domem dla Ka. Była to dusza, która nadal żyła po śmierci człowieka.

Piramidy w Gizie 

-Pismo 

"Człowiek zniknął, jego zwłoki w proch się rozsypały, jego współcześni złączyli
się z ziemią. I księga tylko sprawia, że pamięć o nim krąży z ust do ust. Pismo jest
bowiem bardziej pożyteczne niźli dom z kamienia, niż grobowiec na Zachodzie,
lepsze jest niż rozkoszny pałac, niż pomnik w świątyni"

(papirus Cheaster Beatty IV)

Pismo Egipskie dzieli się na cztery rodzaje:

• Hieroglify
• Hieratyka
• Demotyka
• Koptyjski   *****

 Według starożytnych Egipcjan stosowany przez nich system pisma pochodził od bogów.Nazywali je "pismem mowy boskiej" Uważali, że pismo wynalazł bóg Thot. Był on bogiem księżyca.

******

Znaczenie niektórych hieroglifów

---^---^---^---^---^---^
PRZYPISY
* - http://niejadek.wordpress.com/2007/02/27/starozytny-egipt/
** -
http://pl.wikibooks.org/wiki/Historia_powszechna/Staro%C5%BCytny_Egipt#System_irygacyjny
*** - zdjęcie
http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%BByzny_P%C3%B3%C5%82ksi%C4%99%C5%BCyc
**** -
Inspiracja i zdjęcie http://pl.wikipedia.org/wiki/Piramida#Egipt
***** -
http://pl.wikipedia.org/wiki/Pisma_egipskie
****** - zdjęcie http://www.pinger.pl/szukaj/po_tagu/?t=Hieroglify

Rola cywilizacji Egiptu w dziejach ludzkości

Egipcjanie zazwyczaj kojarzą nam się z piramidami, mumifikacją zwłok i wielkimi skarbami faraonów w ich grobowcach, lecz to nie wszystko co osiągnęli.

Piramidy i świątynie są dowodem kunsztu ówczesnej inżynierii oraz dowodem na pomysłowość ludzką. Budowle te były monumentalne i czasochłonne. Piramidy były grobowcami zbudowanymi z ogromnych bloków kamiennych, początkowo budowle miały formę schodkową później przybrały formę jaką znamy do dziś - czyli spadzistą. Drogę do mumii i jej skarbów chronił skomplikowany system pułapek i zasadzek. Podczas budowy świątyń (np. Abu Simbel, Karnak, Luksar) i piramid (np. Piramida Cheopsa, Piramida Chefrena, Piramida Mykerinosa) rozwinęły się technika i mechanika.

Kolejne osiągnięcie w dziedzinach mechaniki i techniki to system kanałów irygacyjnych, które przyczyniły się do rozwoju rolnictwa. System irygacyjny czyli wały, kanały nawadniające i tamy chroniły osady przed zalaniem i powodziami, a zarazem nawadniały pola uprawne położone z dala od brzegów rzek i użyźniały glebę

Egipcjanie posiedli ogromną wiedzę w dziedzinie medycyny, stosowali ziołolecznictwo, farmację, znali anatomię człowieka (rozwój chirurgii), kapłani potrafili mumifikować zwłoki swoich władców i bogatych dostojników.

Kapłani zgłębiali tajniki astronomii i matematyki aby mieć władzę na prostym ludem. Potrafili przewidywać m. in. zaćmienia Słońca i Księżyca, wylewy Nilu. Rozwinęły się także geometria i miernictwo.

Na terenie Cesarstwa Wschodniego zaczęła się rozwijać nowa religia – kościół koptyjski, w chwili obecnej liczbę jego wyznawców szacuje się na około 10% mieszkańców Egiptu.

Starożytni Egipcjanie byli o krok od wynalezienia alfabetu, ich hieroglify miały znaki jednospółgłoskowe wskazujące jak odczytać wyraz zapisany znakiem wielospółgłoskowym.

W sztuce egipskiej sposób przedstawiania postaci był ściśle określony. Władca znajdował się na pierwszym planie w pozie stojącej lub siedzącej. Przejęcie kanonu można zauważyć np. w malarstwie naszej ery, królowie i możnowładcy są przedstawiani na pierwszym planie w podobnych pozach.

 

Podsumowując - osiągnięcia starożytnych Egipcjan miały ogromny wpływ na dzieje naszej cywilizacji.

Osiągnięcia starożytnej Mezopotamii

OSIĄGNIĘCIA STAROŻYTNEJ MEZOPOTAMII

Mezopotamia szczyci się głównie domami z cegieł, pismem, kołem, zegarem słonecznym, systemem dziesiętnym, podziałem roku na 12 miesięcy i 365 dni. Sumerowie ujednolicili system miar i wag, zaczęli potęgować liczby, jednak tylko do kwadratu i sześcianu. Tworzyli ceramiczne naczynia i naczynia z brązu. Budowali wodociągi, skonstruowali żuraw i zbudowali pierwszy wóz bojowy. 

• Pismo

Około 3500 p.n.e na terenie południowej Mezopotamii w dorzeczu rzeki Eufrat

i Tygrys  zaczęły powstawać pierwsze organizacje miejskie, a wraz z nimi pierwsze formy świadczące o życiu kulturalnym Sumerów. Jednym z najważniejszych przejawów rozwoju kultury było pismo obrazkowe, zwane też piktograficznym Według historyków jest to najstarszy rodzaj pisma, w którym znaki (piktogramy) mają formę rysunków odpowiadających konkretnym rzeczom, przedmiotom, czynnościom, mogą też symbolizować zwierzęta lub osoby. Informacje zawarte w piktogramach są znane i łatwe do zrozumienia dla wszystkich. 

• System irygacyjny 

       System irygacyjny to sieć kanałów nawadniających tereny bardzo słabo zaopatrzone

       w wodę. Irygacja jako zabieg melioracyjny polegała na uzupełnieniu wody w glebie w celu zapewnienia        odpowiednich warunków dla wegetacji roślin.

• Zikkuraty                                                                                                                               Starożytni Sumerowie wierzyli, że podczas obrzędów religijnych bóstwo zstępuje do nich z nieba. Konsekwencją tego założenia było budowanie podwyższeń, na których stała świątynia, początkowo były to tarasy, z czasem kilkukondygnacyjne. Poszczególne poziomy tarasów łączyły schody lub pochyłe rampy. Rdzeń zikkuratu wykonywano z suszonej cegły, którą okładano warstwą cegły wypalanej.
  
  
  
  
  
  
  
•  Cegła suszona                                                                                                                                 to podstawowy, obok drewna i kamienia, materiał budowlany używany w rejonach świata o gorącym klimacie. Cegła ta jest suszona na słońcu i nie jest dodatkowo wypalana. Z cegły suszonej budowano w starożytności w Mezopotamii, Egipcie, Indiach, Grecji, Rzymie, prekolumbijskiej Ameryce. Do dnia dzisiejszego cegły suszone są powszechnym materiałem budowlanym, m.in. na Bliskim Wschodzie, w Afryce Północnej i w Ameryce Łacińskiej. 

• Koło 
  wynalezione w połowie IV tysiąclecia p.n.e. w Mezopotamii służyło przede wszystkim by ułatwić transport ciężkich przedmiotów (np. bloków kamiennych).
  
  
  
  
  
  
  
•  Zegar słoneczny, 
  używany był już w starożytności należy do najdawniejszych przyrządów naukowych i pomiarowych.
  
  
  
  
  
  
  
  Źródła i Przypisy  z których korzystałam:
  http://pl.wikipedia.org/wiki/Koło_(technika) 
  http://pl.wikipedia.org/wiki/Zegar_słoneczny
  http://pl.wikipedia.org/wiki/Cegła_suszona
  http://historia.na6.pl/osiagniecia_cywilizacyjne_starozytnej_mezopotamii
  
  

Stela z Rosetty- odkrycia starożytnego Egiptu cz. 2

Pismo egipskie przez wiele lat było tajemnicą dla świata. Było wielu ludzi, którzy próbowali odcyfrować hieroglify, które w czasach starożytnego Egiptu pełniły szczególną rolę, na przykład w malarstwie. Po co nam obrazy ptaków, ludzi, roślin skoro nie wiemy jakie mają znaczenie? A przecież wystarczyłoby tylko odczytać podpis pod starożytnym naściennym malowidłem. Niestety bez znajomości hieroglifów, pisma hieratycznego i demotycznego nie było to możliwe. Co więc przyczyniło się do tego, że dziś potrafmy przetłumaczyć zapisane myśli Egipcjan? Jedno z przełomowych odkryć archeologicznych- stela z Rostetty¹.

Pismo demotyczne

Czym jest stela z Rosetty?

Na pozór niewiele znacząca bazaltowa płyta długa na 144 centymetry wbudowana była w jedną ze ścian średniowiecznej fortecy miejscowości o nazwie Rosetta niedaleko Aleksandrii. Najważniejszą jej częścią jest wyryty w kamieniu tekst- 14 wersów zapisanych hieroglifami, 32 demotyką i 34 linijki pisma greckiego. Górna część płyty, czyli część zapisu hieroglificznego została uszkodzona, co jednak nie przeszkodziło w późniejszych badaniach nap pismem egipskim. Stela została odkryta w 1799 roku przez kapitana Pierre'a-François Boucharda podczas robót inżynieryjnych prowadzonych przez francuskie wojska w trakcie pobytu Napoleona w Egipcie². Napoleon uzmysławiając sobie znaczenie i wagę odkrycia natychmiast polecił wykonanie jego kopii, które zostały dostarczone potem do europejskich uczonych. Jedna z nich powędrowała do Jean- Francois Champolliona, który zdołał odkryć tajemnice pisma egipskiego.

Jak Champollion odcyfrował hieroglify?

Ponieważ tekst zapisany greką nie był trudny do przetłumaczenia przez uczonych, dawał on pewien zarys treści tekstu egipskiego. Champollion już wcześniej prowadził badania nad starożytnym pismem egipskim, dokonał własnej analizy języka koptyjskiego, czyli „najnowszego” języka starożytnych Egipcjan. Na podstawie tej analizy i porównania innych, nielicznych tekstów egipskich doszedł do wniosku, że hieroglify opierają się na fonetyce zapisu. Potem zaczynając od tłumaczenia tekstu greckiego, w którym wystąpiło imię Ptolemeusza ustalił, że odpowiada on fragmentowi, w którym występowało imię tego króla w zapisie hieroglificznym³. Następnie począł odcyfrowywać kolejne poszczególne znaki. W 1822 roku zawarł swoje obserwacje w "Liście do Pana Dacier dotyczącym alfabetu hieroglifów fonetycznych", natomiast w 1824 roku ostatecznie potwierdził niepodważalność analizy w dziele pt. „Zarys systemu hieroglificznego”.

Portret Champolliona pędzla Leona Cognieta

Treść zapisana na steli z Rosetty

Sama treść tekstu wyrytego na bazalcie dotyczyła pierwszej koronacji króla Ptolemeusza i Epifanesa oraz amnestii z tym związanej. Treść nie była szczególnie istotna dla badań Champolliona nad hieroglifami, lecz dla ciekawskich (i znających angielski lub mających pod ręką dobrego tłumacza) link do tekstu zamieszczam tutaj. Stela jest do dziś przechowywana w Muzeum Brytyjskim, a do Zjednoczonego Królestwa trafił w 1802 roku jako dar dla króla Jerzego III.

Odczytanie hieroglifów pozwoliło historykom na tłumaczenie dokumentów, różnych tekstów zapisanych w malarstwie i na o wiele lepsze, dogłębniejsze poznanie samej kultury egipskiej, religii politeistycznej, systemu politycznego i wielu rzeczy związanych ze starożytnym Egiptem. Gdyby nie odkrycie, a potem analiza steli z Rosetty prawdopodobnie zajęłoby nam o wiele więcej czasu dowiadywanie się tych wszystkich rzeczy- a może do teraz byłyby one tajemnicą?

~~*~~*~~*~~

PRZYPISY:

¹: Niektóre źródła podają również nazwę „kamień z Rosetty”.

²: Myśl zaczerpnięta z: „Encyklopedia Młodego Erudyty- Starożytny Egipt”, Alessandro Bongoianni, wyd. Elżbieta Jarmołkiewicz, Zielona Góra, str. 89

³: Myśl zaczerpnięta z: „Encyklopedia Młodego Erudyty- Starożytny Egipt”, Alessandro Bongoianni, wyd. Elżbieta Jarmołkiewicz, Zielona Góra, str. 89

W artykule pojawiły się źródła niezapisane w planie badawczym:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Kamie%C5%84_z_Rosetty

http://pl.wikipedia.org/wiki/Jean-Fran%C3%A7ois_Champollion

Wszystkie zdjęcia pochodzą z materiałów źródłowych (zdjęcie hieroglifów, zdjęcie demotyki) . Reszta źródeł znajduje się w planie badawczym.

Grobowiec Tutanchamona- odkrycia starożytnego Egiptu cz. 1

W roku 1922 miało miejsce odkrycie grobowca Tutanchamona- jednego z najbardziej dziś znanych faraonów egipskich. Wtedy było światową sensacją, ludzie przeżywali to podobnie jak lot na Księżyc w 1969 roku. Faktycznie, jest co podziwiać. Znaleziona szczerozłota pośmiertna maska młodego faraona, tajemnicza klątwa, a także fakt, że mumia Tutanchamona jest jedyną, która nie odbyła wędrówki między miejscami swego spoczynku (tak jak na przykład ciało Totmesa I. Zaczęło się na Dolinie Królów, a skończyło na Muzeum Egipskim w Kairze¹.) robią niemałe wrażenie na współczesnym człowieku. A co wiemy o samym odkryciu?

Garść dat i faktów: Jak odkryto grobowiec?
 

Autorami odkrycia byli Howard Carter i lord Carnarvor¹. Obaj od początku byli przekonani o tym, że grobowiec tego faraona znajduje się właśnie w Dolinie Królów. Pewność ta bazowała na kilku artefaktach z imieniem Tutenchamona znalezionych przez różnych naukowców². Prace wykopaliskowe były dużym finansowym ryzykiem dla Cartera, mimo to wraz ze swoim pomocnikiem rozpoczął poszukiwania. Można powiedzieć, że ich praca zaczęła dawać efekty dopiero 4 listopada 1922 roku, kiedy to odkryli stopień będący, jak się później okazało, częścią schodów prowadzących do drzwi. Kolejnym przełomem był 26 dzień tego miesiąca- wtedy to dotarto do drugich drzwi. Były one bramą do czegoś w rodzaju przedsionka, gdzie znajdowały się KOLEJNE, trzecie już drzwi. 16 lutego 1923 roku³ badacze w końcu ujrzeli miejsce pochówku Tutanchamona.

Jak egipcjanie zadbali o życie Tutanchamona w zaświatach?
 

Początkowo grób wykuty w skale Doliny Królów nie miał należeć do młodego faraona. Tutanchamon zmarł w bardzo młodym wieku i najprawdopodobniej królewski grobowiec przeznaczony dla niego wciąż był wtedy w budowie. Postanowiono więc wykorzystać inny obiekt. Prace wykończeniowe były wykonywane w dużym pośpiechu, a samo miejsce spoczynku zalicza się do najmniejszych grobowców w Dolinie Królów. Mimo to zostało w nim umieszczone wszystko to, co mogło być faraonowi w życiu na tamtym świecie.

Prosta, wręcz symboliczna konstrukcja grobowca znacznie kontrastuje z ilością i znaczeniem przedmiotów w nim umieszczonych. W samym przedsionku znajdowało się ponad 3500 przedmiotów, których sklasyfikowanie zajęło naukowcom aż pięćdziesiąt dni. Kuferki, kufry na szaty, tron, złocone rydwany, liczne posągi, stołki, broń i wiele innych stanowiło wyposażenie grobowca. Były tam też rytualne łoża- ich zadaniem było odnowienie duszy zmarłego. Druga komora wykorzystana była jako magazyn żywności, gdzie w pojemnikach z białego drewna przechowywane było jedzenie.

Komora grobowa była bogato ozdobiona naściennymi malowidłami. Znajdowały się w niej cztery włożone w siebie skrzynie z pozłacanego drewna. Wewnątrz znaleziono kwarcytowy sarkofag, w którym to umieszczono trzy trumny ze złotej blachy w formie figury faraona⁴. W najmniejszej z nich znajdowała się mumia Tutanchamona. Twarz zmumifikowanego ciała zdobiła szczerozłota maska, misternie wykonana specjalnie dla tego faraona. 

Kto był tam przed Carterem?

Już w trakcie oglądania drzwi do korytarza zauważono dowody włamania. To samo stwierdzono przy drzwiach do przedsionka, a w nim dostrzeżono pewne, aczkolwiek niewielkie zniszczenia spowodowane działalnością rabusiów. Co ciekawe nie weszli oni do samej komory grobowej. Włamanie najprawdopodobniej miało miejsce kilkadziesiąt lat po zgonie faraona. Nowsze dane podają, że włamano się tam przynajmniej dwa razy⁴. Nie wiadomo czy rabusiów dosięgnęła tzw. Klątwa Tutanchamona. Jest to teoria tłumacząca serię zgonów osób związanych z odkryciem grobowca zapoczątkowana śmiercią lorda Carnavorna. Klątwa jest rzekomo karą za zakłócenie spoczynku egipskiego władcy. Prasa podawała ponad dwadzieścia nazwisk osób, które miały umrzeć po przeprowadzeniu wykopalisk, lecz Howard Carter wyjaśnił, że część z nich nie miała nic wspólnego z odkryciem grobowca⁵.

Dzięki temu odkryciu historycy mogli dowiedzieć się jak traktowany był Tutanchamon przez egipcjan. Mimo, że był on jednym z najmłodszych i mało znaczących faraonów (paradoksalnie to właśnie z czasów panowania Tutanchamona pochodzi najwięcej informacji jakie posiadamy o starożytnym Egipcie) został niezwykle uhonorowany przez swoich poddanych. W grobowcu znaleziono też wiele przedmiotów, które pomogły dokładniej opisać np. malarstwo i rzemiosło starożytnego Egiptu. Także na podstawie badań mumii Tutanchamona (najmniej zniszczonej spośród wszystkich z Doliny Królów) można było dowiedzieć się wiele o procesie mumifikacji. 

~~*~~*~~*~~

PRZYPISY:

¹ Niektóre źródła podają nazwisko tylko Cartera.

² Myśl zaczerpnięta z: http://pl.wikipedia.org/wiki/Grobowiec_Tutanchamona#Odkrycie wersy: 3-4

³ Data według dzienników Cartera- http://web.archive.org/web/20070407035547/http://www.ashmolean.museum/gri/4sea1no2.html

⁴ Myśl zaczerpnięta z: http://pl.wikipedia.org/wiki/Grobowiec_Tutanchamona#Kradzie.C5.BCe

⁵ Myśl zaczerpnięta z: http://pl.wikipedia.org/wiki/Grobowiec_Tutanchamona#Kl.C4.85twa_Tutanchamona

Źródła znajdują się w planie badawczym. Zdjęcia pochodzą z artykułów źródłowych.